Sinds jaren volgen we de gebeurtenissen in en rond de
gemeente Falea in Mali en proberen we met onze vrienden
daar het verzet tegen de geplande uraniumwinning te
versterken (zie de uitgaven 104, 107 en de actuele nummer
112). Afgelopen maand is er in Nederland een steuncomité opgericht.
Het in Amsterdam opgerichte AdHoc-Comité bestaat uit een tiental juristen, wetenschappers, journalisten, leden van ngo’s en andere mensen die zich betrokken voelen bij de problematiek in Falea.
Het comité wil in Nederland informatie verspreiden over de situatie in Mali. Een doel is het vinden van gemeenten die bereid zijn een partnergemeente van Falea te worden. Met het oog op het referendum begin 2014 worden zo veel mogelijk organisaties gevraagd een groep Nederlandse observatoren te mandateren. Voor het geval het theaterstuk over Falea ook in Europa zal worden opgevoerd, wil de groep een optreden in Nederland organiseren. Vooral voor projecten op middellange en lange
termijn, die de ontwikkeling van het dorp tot doel hebben, zal steun gezocht worden, niet in de laatste plaats ook financieel.
Contact:
Falea-Mali-Comité, Polanenstraat 79, 1013 VS Amsterdam
René Lehnherr (06 28 45 17 62)
info@falea-mali-comite.nl / www.falea-mali-comite.nl
De zeer informatieve tentoonstelling over Falea bestaat uit 21 grote plakkaten en is in drie talen vertaald. Deze tentoonstelling heeft al een reisje door Europa en Afrika gemaakt. Ze was onder andere te zien in Genève, Dakar, Arles, Greifswald en Salzburg. Van 17 tot 21 juni zal ze in het Europese Parlement in Brussel
hangen op initiatief van Eva Joly, de Franse presidente van de parlementaire commissie Ontwikkeling, en Gabriele Zimmer, voorzitster van de linkse fractie van het Europese Parlement.
De tentoonstelling en de daarmee verbonden oproep van de gemeente Falea "Geen grondstoffenwinning zonder respect voor
mensenrechten, democratie en het milieu" zal zo worden opgemerkt door zowel parlementariërs uit de Europese landen als de gelijktijdig gehouden parlementaire vergadering van de ACS-staten. De organisatoren referendum zal begin 2014 plaatsvinden
en zal worden geobserveerd door 21 afgevaardigden uit verschillende Afrikaanse en Europese landen. Dit referendum heeft weliswaar geen rechtskracht in Mali, maar zal wel maatgevend zijn voor de publieke peiling die binnen de officiële milieustudie moet worden uitgevoerd.
Amsterdam, 20 mei 2008
In mei 2008 verscheen het eerste Nederlandstalige boek over de politiek/anarchistisch woonwerkcooperaties van Longo Mai. Het
boek 'Longo Mai - opstand en utopie na '68 - Maatschappijkritiek en zelfbeheer in Europese cooperaties' werd geschreven door Beatrix Graf, een van de oprichters van Longo Mai.Longo Mai is een keten van politieke en zelfvoorzienende cooperaties in verschillende Europese landen. De eerste Longo Mai-cooperatie werd opgericht in 1973 in de Haute Provence door een groep van zo'n dertig werkende jongeren en studenten uit Zwitserland en Oostenrijk. Zij wilden een toekomst volgens hun eigen idealen opbouwen. Steen voor steen bouwden zij de eerste cooperatie, met denaam Longo Mai, provencaals voor 'dat het lang moge duren'. In de jaren die volgden kwamen daar nog vele cooperaties bij in Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, Duitsland, Ukraine en Costa Rica. De meest geliefde slogan van Longo Mai was - en is nog steeds: 'Beter een millimeter praktijk dan tien kilometer theorie'. Beatriz Graf bezocht in 1973 tijdens een vakantie de eerste cooperatie in Frankrijk en is er niet meer vertrokken. Dat maakt haar boek over ruim dertig jaar Longo Mai zo bijzonder: ze was er zelf bij! In haar boek beschrijft zij de oorsprong van het initiatief, het politieke kader van de jaren zestig en de opkomst van de politieke studentenbewegingen Spartakus (Oostenrijk) en Hydra (Zwitserland). Uit deze kringen kwamen de initiatiefnemers van Longo Mai. Vervolgens komen aan bod de opbouw van de eerste 'pioniersnederzetting' in Frankrijk (Limans) en van de productiecooperaties alsook de politieke campagnes en solidariteitsacties die in 1982 leidden tot de oprichting van CEDRI (Europees Comitee ter Verdediging van Vluchtelingen en Migranten) en in 1989 - na de val van de Berlijnse muur - tot het Europees Burgerforum. Er zijn ook hoofdstukken over de praktische manieren van zelfvoorziening die in de cooperaties zijn ontwikkeld, de organisatie van het dagelijks leven, vormen van gemeenschappelijkheid, de relaties tussen de verschillende cooperaties en over de rechtsvormen/collectief eigendom. Onder de titel media en cultuur is er aandacht voor de talrijke publicaties en pamfletten die in de loop der jaren door Longo Mai werden geproduceerd, het eigen radiostation Radio Zinzine en de eigen muziek- en theatergroep Comedia Mundi. Uit de recente geschiedenis komen verhalen over (het verzet tegen) de Europese landbouwpolitiek en het restrictieve vluchtelingenbeleid van Fort Europa, en het zoeken naar nieuwe vormen van protest. En natuurlijk beschouwingen over de tegenstelling tussen individualisme en collectief. Graf's boek besluit met een uitgebreide chronologische opsomming van de vele door Longo Mai ondernomen acties, campagnes en manifestaties, een overzicht van de uitzendingen van het vrije radiostation Radio Zinzine en een overzicht van de internationale congressen op de grote cooperatie in Limans. Het boek is voorzien van mooie, historische foto's in zwart-wit. In de cooperaties wonen mensen van uiteenlopende nationaliteiten, waaronder ook enkele Nederlanders. In Nederland verzorgt de stichting Pro Longo Mai informatie over de cooperaties, ondermeer door middel van een Nederlandstalige nieuwsbrief. Longo Mai heeft ook in Nederland een uitgebreide vriendenkring. In 2006 en 2007 waren er groepsexcursies naar de cooperaties in respectievelijk Frankrijk en Oost-Europa.
Het boek 'Opstand en utopie na '68' telt 176 pagina's en kost € 18